Eğer her insan gece 3’te kimsenin geçmediği kavşakta dahi kırmızıda bekleyecek konuma gelmiyorsa, gerçek adalet ve düzenden, eşitlikten ve benzeri kavramlardan söz etmek güçtür.

Sistem teoride ne kadar iyi olursa olsun, insanlar her şeyi değiştirir. O halde bir çözüm bulmak gerek.

 

Sabah, okuldan eve gelirken sokakta sürekli gördüğüm yavru köpeği (minik pali değil), gördüm ve çağırıp sevdim. Evde denemek için alıp sevmediğim ton balığı vardı, köpeğe vereyim dedim. Eve girdim, çıktım ve bir baktım köpek başkalarının peşinden gidiyor. Çağırdım, bana doğru koştu, derken başkasını gördü ona gitti. Tekrar çağırdım.

3-4 kez bana koşarken başka yere gitti. Sakin bir yerde verecektim çünkü kedi veya başka köpek gelsin istemiyordum. Tam bağırırken başka büyük köpek beni duydu ve bana koşmaya başladı. Bu ufak köpekte peşinden…

Mamayı paylaştırayım dedim. Yarısını büyüğe verdim, diğerine verecekken küçüğü daha yaklaştı ve büyük köpek diğerine saldırdı. Daha ensesinden tutup çekemeden diğeri fırladı kaçtı ve mıyklayarak uzaklaştı ve ortadan kayboldu.

 

Güçlü değilsen, en azından uyanık olacaksın. Eğer ilk çağırdığımda gelseydi, diğerlerini uyandırmadan bütün bir kutuyu tek başına yiyebilirdi. Her insan güçlü olamaz. Güzel, uzun boylu, çekicide olamaz. En azından uyanık olun, aklınızı kullanın…

Emin olun, aynı kural sizin içinde işliyor!